vrijdag, september 01, 2006

Misprijzen

Ieder iets of wat zichzelf respecterende intellectueel heeft wel eens de neiging om zich eerder laagdunkend uit te laten over sport. Het lijkt veel hoogstaander om uit te pakken met literatuur, muziek en kunst in het algemeen. Sport wordt aanzien als een haast verwaarloosbare bijzaak, voer en vermaak voor het volk, een vrijblijvend gebeuren dat weinig of niets bijdraagt aan de bredere context van het maatschappelijke gebeuren. Als leerkracht lichamelijke opvoeding werd ik meer dan eens geconfronteerd met half schertsende maar desalniettemin oliedomme uitspraken van sommige collega’s algemene vakken zoals: “Ha, ik zie dat je een balpen vast hebt. Kun je er ook nog mee schrijven?”. Een andere collega zei me ooit (natuurlijk weer bij wijze van grap maar uiteindelijk veel dommer dan grappig) : “Jij hebt ook gestudeerd, maar dan aan de technische afdeling van de universiteit...” Van waar komt deze neerbuigende houding tegenover sport? In de bakermat van onze geschiedenis, het oude Griekenland, werden in de antieke gymnasia hoogstaande intellectuele discussies gevoerd. Plato en Aristoteles hielden zich op in de directe omgeving van deze gymnasia. We lijken wel al te ver te zijn afgedwaald van de vroegere Griekse idealen. Ik zie wel beweging in he sportbeleid. Budgetten worden vrijgemaakt om topsportmanagers, topsportexperts, toptrainers te benoemen en topsportstatuten te creëren. Ik juich dit toe, maar aan het echt belangrijke, het essentiële wordt gewoon voorbij gegaan. Het grootste misprijzen voor de sport en het belang ervan zal vandaag immers nog maar eens manifest tot uiting komen wanneer één miljoen leerlingen hun lesrooster onder ogen krijgen. Tweeëndertig uren les, soms zelfs zesendertig. Twee ervan zullen besteed worden aan hun lichamelijke ontwikkeling. Twee armzalige uurtjes van vijftig minuten…Het is nonsens van de beleidsmakers om te verwijzen naar de mogelijkheden die de leerlingen hebben om sport te beoefenen buiten het onderwijs. Jammer genoeg maken al te veel leerlingen daarvan geen gebruik, en is de school de enige plaats die gestructureerd lichaamsbeweging zou kunnen aanbieden en het belang ervan zou kunnen aanleren. Ik vrees echter dat dit geschrijf minder is dan een regendruppeltje in de oceaan. Een politicus scoort immers beter als hij zijn kop laat zien op een gemediatiseerd sportevenement dan wanneer hij zijn tijd steekt in het uitdokteren van de mogelijkheid om het aantal uren lichamelijke opvoeding op school op te drijven, om die honderduizenden leerlingen aan te bieden waar ze recht op hebben. Het verband tussen regelmatige sportbeoefening en een grotere stressbestendigheid en zich mentaal goed voelen is al zo dikwijls wetenschappelijk bewezen. De spreuk “mens sana in corpore sano (een gezonde geest in een gezond lichaam)” dateert als van in de oudheid. Als ik dan nog lees (De Tijd 18-05-06) dat het aantal voorschriften voor antidepressiva in België is tussen 1997 en 2004 bijna verdubbeld is, van 109 miljoen tot 199 miljoen doses, en dat in 2004 11,3 procent van de Belgen zich een antidepressivum liet voorschrijven, dan vraag ik me af of de politiekers beseffen welk een verpletterende verantwoordelijkheid ze dragen.

15 Comments:

At 9/01/2006 08:09:00 a.m., Anonymous Anoniem said...

't is ook zo dat veel van die jeugdigen blij is met slechts 2 uur LO .

 
At 9/01/2006 08:21:00 a.m., Blogger Coach Paul said...

juist, en het is net voor die leerlingen dat er meer uren zouden moeten komen. Je hebt het helemaal begrepen.

Coach

 
At 9/01/2006 08:51:00 a.m., Blogger DavidL said...

Ik weet niet hoe het nu gesteld is met het aanbod maar bij mij was het vroeger steeds 1h zwemmen & 1h 'turnen'. Ivm dat turnen: na het omkleden (x2) bleef er misschien nog 35 minuten over en werd er al te vaak gekozen voor de populaire sport voetbal. Enige variatie in het aanbod om de kinderen met zoveel mogelijk sporten te laten kennismaken lijkt me heel nuttig. Het kan hen alleen maar helpen in het vinden van een voor hen leuke sporttak en zo een aanleiding zijn om ook buitenschools wat meer aan sportbeoefening te doen.
Groet.

 
At 9/01/2006 09:03:00 a.m., Anonymous Mike said...

2 uur, 3 uur,...die getalletjes vind ik minder belangrijk. Zoals je eerder aanhaalde, het is de mentaliteit van de mensen die moet veranderen. Het misprijzen voor sport zit er diep ingebakken, behalve voor grote kampioenen (die willen we wel op handen dragen, zolang hun carriere duurt). Maar tot je het bent moet je als sporter opboksen tegen het misprijzen. "Dat is allemaal wel interessant dat sporten, maar serieus nu... wat wil je later worden?": zo'n vragen worden dan gesteld aan 13-jarigen! Alsof je als dertienjare weet wat je later in het leven wil/zal gaan doen, maar ondertussen wordt wel nog eens ingepeperd dat die sport bijkomstig is.
Ik zie wel enige verbetering in de "bewustmaking", met loopprogramma's op de televisie... en indien sport niet telkens beperkt wordt tot Sporza en de rubriek Sportweekend/Sportnieuws, maar deel gaat uitmaken van het alledaagse leven, dan zullen we veranderingen zien.
Sport is niet datgene wat je leven verrijkt, het is een essentieel onderdeel ervan. En vanuit een gezonde, bewegende bevolking, met een positieve mentaliteit tgo sport, zullen er grootse sportfiguren opstaan! Enfin, daar ben ik van overtuigd.

 
At 9/01/2006 09:08:00 a.m., Blogger DieVerr said...

't Is inderdaad armzalig. Zelf ben ik een sporter in hart en nieren, maar te vaak op een "passieve" manier. Een beetje meer aansporing op school zou zeker niet slecht zijn. Een verdubbeling van de 2 uur nu zou al een groot verschil maken volgens mij. Zoals 'davidl' zegt moet er ook gekozen worden voor de minder populaire sporten. Leerkrachten LO kiezen hier al te graag voor, zo kunnen ze zelf hun krant lezen.
Een mentaliteitswijziging is ook nodig... "Mens sana in corpero sano" is een waarheid als een koe. Als student in de blok ging ik wel eens fietsen of joggen, gewoon om je hoofd leeg te maken --> Er bestaat gewoon geen betere remedy!

Paul, ik heb eigenlijk nog een vraag. Ik heb altijd iets met sport willen doen, het is immers mijn grote passie. Ik heb echter voor IT gekozen, maar kan een omscholing nog? Niet met dagschool, maar met avondschool...?

 
At 9/01/2006 09:45:00 a.m., Blogger pietje velo said...

In mijn 5de en 6de jaar humaniora koos ik optie sport. Dus ipv 2uur LO kreeg ik 4uur, wat een verdubbeling is.
Die twee extra uren werden gekozen door de echt sportieve mensen of de echt luie mensen die hierdoor twee uur minder theorie kregen. Persoonlijk behoorde ik tot beide groepen.
Maar uit wat bestonden die twee extra uren? Meestal begon de les als volgt: 'diegene die willen voetballen doen een stap naar voor, diegene die willen basketten doen een stap naar achter, en diegene die blijven staan gaan volleyballen!'
Ik wil maar aantonen dat naast het aanbieden van meer sport op school, de LO-leerkracht ook wel een belangrijke rol speelt in de sportopvoeding van de jeugd. In dit geval werd er dan eens meer sport aangeboden op school, maar deed de LO-leerkracht er niks mee.

 
At 9/01/2006 03:23:00 p.m., Anonymous Anoniem said...

Ligt de verantwoordelijkheid ook niet deels bij de ouders?Iedere ouder zou misschien zijn kinderen moeten aansporen om aan sport te doen...Maar dan wel een andere sport dan voetbal!Want wat topsport betreft ken
ik een aantal voetballers die in een topsportschool zitten en op de vraag waarom ze voetballen geven ze het volgende antwoord..."Voor het geld natuurlijk!!" Wat is dat nu voor een motivatie?! Zo zijn we natuurlijk niet goed bezig...

 
At 9/01/2006 03:53:00 p.m., Blogger Wim said...

Ik vind het inderdaad nogal goedkoop en al te gemakkelijk om alweer de verantwoordelijkheid te leggen bij 'de politiekers'. Het enige dat zij kunnen doen is een kader scheppen waarin sport MOGELIJK is. En we moeten vaststellen dat de mogelijkheden enorm zijn.

Vraag is of de hedendaagse jeugd daar ook een grote boodschap aan heeft. De ontspanningsmogelijkheden zijn immers zo immens (bioscoop, televisie, teken- en muziekschool, computer(games),...) dat het allesbehalve evident is om een (bewuste) keuze te maken voor de sport. De verantwoordelijkheid van de ouders lijkt me in deze toch groter te zijn.

 
At 9/01/2006 05:03:00 p.m., Blogger Coach Paul said...

Wim,

je slaat de nagel op de kop. De ontspanningsmogelijkheden van de hedendaagse jeugd zijn inderdaad zo groot dat de noodzakelijke lichaamsbeweging achterwege blijft. Met alle latere gevolgen vandien. Juist daarom is er de school om structureel lichaamsbeweging aan te bieden, ook wel in de hoop dat dit in het latere beroepsleven wordt verdergezet.

 
At 9/01/2006 06:02:00 p.m., Anonymous Pithpossum said...

Heb je ook het interview met Midas Dekkers in De Morgen gelezen? Wat een onzin kraamde die man uit: hij wil geen LO meer op school en nog meer van buiten leren en meent dat sport sowieso ongezond is. En dat voor een bioloog!

 
At 9/01/2006 06:24:00 p.m., Blogger Coach Paul said...

heb het net gelezen. Te gek!

 
At 9/01/2006 09:09:00 p.m., Anonymous Cottyn Wim said...

Hallo,
ik wil hier ook eens op inpikken.
Mijn zoon is reedts vier jaar actief in het jeugdtriatlon en werd dit jaar BK bij de jeugd A.
Na slapeloze nachten hebben hem de toelating gegeven te starten op de topsportschool in Leuven.
Na zijn eerste schooldag vernam hij van zijn opa dat hij zondag 10 september niet kan komen kijken naar de wedstrijd in Latem,hij zal eerst en museum bezoeken en is daarna uitgenodigd voor een etentje.
NB opa woont in Latem en heeft Gilles nog nooit aan het werk gezien in een wedstrijd.
Ikzelf ben ook al jaren actief in de triatlon en weet zeker de steun van supporters en mijn familie te waarderen,het zij juist die mensen die je nodig hebt om je te steunen en u geluk en leed te delen.
Sportieve groeten

 
At 9/01/2006 10:48:00 p.m., Anonymous Anoniem said...

Paul,
dat je een verdomd goede sportleraar bent, heb ik aan den lijve ondervonden.
Maar als je toezicht hebt tijdens de theorie examens, let een beetje beter op, want dankzij jou hebben wij allemaal meer punten gehaald dan we eigenlijk verdienden, thanks!
Tom

 
At 9/01/2006 11:38:00 p.m., Anonymous Fred said...

Aantrekkelijk stuk; natuurlijk totaal ongepast om als leraar neer te kijken op een collega lichamelijke opvoeding, zeker als je zelf ook maar een vak geeft dat op het leerplan staat.

Ik ben echter niet zo optimistisch over de invloed van professionele sport op algemene lichaamsbeweging, of toch niet zoals de professionele sportbeoefening nu meer en meer wordt georganiseerd. Voltijds betaalde topsporters, in een sterke omkadering, met veel media-aandacht die in veel gevallen dan nog op de prestatie op zich focust, kunnen juist een elitair beeld scheppen van sport, dat de drempel voor amateursporters verhoogt, en waarbij sporters als een kleine uitverkoren groep worden beschouwd die voor het vermaak en nationaliteitsgevoel van een grote massa moeten zorgen. In de Verenigde Staten is die tweedeling bijvoorbeeld zichtbaar, met een aantal sterk geprofessionaliseerde en financieel ondersteunde sporten (NBA, American Football) en een veeleer matige lichamelijke gezondheid van de gemiddelde bevolking.

(en iemand die uitpakt met kennis over kunst, sport, literatuur of wat dan ook is voor mij genen intellectueel zenne, iemand die maatschappijkritisch en sociaal geëngageerd is wel)

 
At 9/02/2006 06:47:00 a.m., Blogger Coach Paul said...

Tom,

het is je van harte gegund!

Paul

 

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home