dinsdag, september 26, 2006

Een beetje Bettini

Ik hou van Hugo Camps. Van zijn columns. Flandrien van het woord, dat is hij, met zijn doorworstelde en doorzwoegde lettercreaties. Na enkele woorden dringt het al tot je door. Wij zijn niks, minder dan niks, een al te vluchtige verschijning in de toevalligheid na de big bang. Camps straalt dat uit, niet alleen in zijn virtuoze geschrijf. Ook, en vooral in zijn zijn. Vleesgeworden melancholie, zo voel ik het aan. Artiest, ook in zijn gesproken woord. Evenvoet naast Claus. Een passage in Camps' column betekent glorie of desastreuze afgang. Alleen hij bepaalt dat, in het besef dat zelfs dat niks voorstelt.
Ik hou van emoties. Ze raken me, net zo goed vreugde als verdriet. Misschien dat ik daarom verhangen ben aan de sport. Ik voel de lach van de winnaar, de tranen van de verliezer, tot diep in mijn oogkassen. Soms meer dan me lief is. Ik genoot daarom van Bettini's vreugde, ongeneerd, niks geveinsd, haast kinderlijk. Echt. Ik leefde ook mee met Zabel. Ontgoocheld, maar zoals heel zijn carrière al, groot in de nederlaag.
Wat moet ik dan met het citaat van Camps in de Morgen (25/09/06, p.31)? "Ik zag en hoorde de nieuwe wereldkampioen Paolo Bettini op de RAI. Een kale dorpsgek, de Wannes Raps van het peloton. Hij zoende de camera en zichzelf, danste de flamenco met bondscoach Ballerini, kakelde zich een ongeluk." en verder: "De dwerg rekt zich iets te graag op tot kermisattractie. Het Bergerac-syndroom." Camps heeft het moeilijk met een emotionele wereld die de zijne niet is. Hij heeft het moeilijk met een ontlading die het beheersbare overstijgt. Jammer. Bettini verdient beter. Trouwens, een klein beetje Bettini in Camps, het zou Hugo goed doen.

8 Comments:

At 9/26/2006 10:30:00 a.m., Blogger DieVerr said...

Camps' bedoeling is volgens mij ook hier weer het relatieve benadrukken... Ik begrijp je wel hoor Paul, maar ook voor Hugo z'n column voel ik wel iets... Trouwens, hier en daar vertonen jullie wel gelijkenissen... Beiden goede schrijvers bedoel ik dan :)
En ik had eerlijk gezegd ook wel liever Erik Zabel gehad... Zo groot in de nederlaag zijn er niet veel, misschien wel geeneen...
Verder... Keep on bloggin ;)

 
At 9/26/2006 10:41:00 a.m., Anonymous marlon vanco said...

Mooie en aparte column, Paul, dit moest je meer doen, je ego meer emo meegeven, het zit er wel degelijk in. Ventileren, Coach!
Niet te zwaar tillen aan Hugo Camps, hij vertilt zich al eens vaker aan zijn taal, woorden als een 'vlucht regenwulpen' die hij stuurloos de lucht inlaat. Sprakeloos en verwonderd staart Hugo ze na, beducht voor de schade (?)

 
At 9/26/2006 01:57:00 p.m., Blogger filoe said...

En dan zeggen ze dat Jan Hautekiet je als een "demon" afschildert in het nieuwe Canvas programma (of moet hij dat toch orakelen van de tekstschrijver). In je ode aan een groot kampioen bewijs je niet alleen je appreciatie voor de sportmens Bettini maar ook voor de menselijke kant van het algemeen gebeuren. Om het met de woorden van Kant te zeggen: Omdat geluk niet een ideaal van het verstand is, maar van de verbeelding

groeten
filoe

 
At 9/26/2006 03:58:00 p.m., Blogger Wim said...

Ach, Hugo Camps.

Indien reïncarnatie bestààt, en we reïncarneren in een fruitsoort, wordt hij beslist een citroen.

 
At 9/26/2006 07:43:00 p.m., Anonymous Anoniem said...

Good one

 
At 9/26/2006 08:08:00 p.m., Anonymous marlon vanco said...

@filoe: dat raakt dan weer Kant noch wal, te geleerd jong, wij zijn maar van de sport hé, geen dure kunstcollectioneurs zoals de heer Lefevere...

@wim: ook uit een citroen rolt soms een druppel poëzie(zuur)

 
At 9/28/2006 03:40:00 p.m., Anonymous Anoniem said...

Biezonder gek toeval...
Ik vertelde gisteren nog aan een vriendin dat ik dagelijks jouw bijdragen lees als...colums van Hugo Camps.Veel meer gelijkenis dan verschil,Paul.Want de Paul VDB die ik toch enkele tientallen keren mocht interviewen gaf ook altijd de indruk "een koele kikker" te zijn.Maar ik genoot van de wetenschap,van het objectieve in zijn woord, maar wist van binnen dat hij net zoveel van sport,in dat geval dan triathlon,hield als ikzelf.Camps heb ik persoonlijk maar één keer ontmoet:ook hij hield misschien wel van sport,maar veel belangrijker was het spelen van zijn rolletje.Zijn TV-impressie over het BK veldlopen voor vrouwen trok dan ook op niets.
Nu ik al meer dan zeven maand revalideer van een plotse totale verlamming,is het dagelijks lezen van jouw beschouwingen een stukje sport-geluk,omdat ik het op het terrein moet missen.Dankjewel,coach!

 
At 9/28/2006 11:33:00 p.m., Blogger Coach Paul said...

Beste anonymous,

mijn email: paul.vandenbosch@scarlet.be
Laat eens iets weten.

mvg,

Paul

 

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home