zondag, september 10, 2006

Druk

Het is nu ongeveer 1.30u 's nachts. Ik ben net terug van een trouwfeest. Prettige sfeer, terug mensen ontmoet die ik járen niet meer heb gezien. Toch waren Sven en Peter niet ver uit mijn gedachten. Ik wikte en woog hun prestaties, tussen pot en pint, tussen hoofd- en nagerecht. Ik woog hun feedback af tegenover mijn persoonlijke verwachtingen. Het botste soms, hoewel ik weet dat beiden altijd eerlijk zijn in hun zelfevaluatie.
Eerst Sven. Hij reed in Oostenrijk een wereldbekerwedstrijd mountainbike. Zelf had ik een top-20 vooropgesteld. Het werd een 31° plaats. Op het eerste gezicht ontgoochelend dus,tot ik een tevreden Nys aan de lijn kreeg. Startplaats 74, voortdurend op achtervolgen aangewezen. De eerste ronde was een ramp. Twee keer van voet aan de grond zelfs, opgehouden door een aantal "voorliggers". Dan op tempo, de één na de ander passerend. 60° plaats, volgende ronde 50°, dan 45°, en zo verder tot de 22° plaats, één ronde van het einde. Sterk. De vierde en de vijfde ronde haast even snel rijdend als de leider, vooral imponerend in het klimwerk. Tot de benzinetank leeg was, met nog een tiental minuten te rijden. Met het gekende resultaat tot gevolg. Hans Vandeweghe van De Morgen die ter plaatse was sprak van een sterke prestatie. "Als Sven bij de eerste 10 kan van start gaan, dan rijdt hij zo in de top-10, in het slechtste geval in de top-15", zo zei hij mij aan de telefoon. Ik ga er dus van uit dat het zeker niet slecht was, misschien zelfs goed. En toch zal er nog hard moeten gewerkt worden. Een kampioen mag niet tevreden zijn met een 31° plaats.
Vervolgens Peter. Op 5 kilometer van het einde liep hij in 24° positie, op amper 44 sec. van de leider. Naar eigen zeggen ging het zeer goed, soepel. Peter liep geconcentreerd, zijn tegenstrevers observerend, klaar om op te schuiven naar een plaats bij de top-15. Tot er, omwille van een misstap, een kramp in de dij schoot. Einde van de soepele tred, einde van het uitzicht op een mooi resultaat. 28° dan maar, op iets meer dan 2 minuten van de winnaar. Ik geloof Peter, hij zoekt nooit excuses bij een slechte prestatie. Ondanks het matige eindresultaat wil ik hier toch spreken van een rehabilitatie, na het debacle van vorige week. Als Peter nu nog eens een topprestatie neerzet in Peking, over 14 dagen, dan zit hij terug op schema richting Olympische Spelen. Het is nu aan hem om niet alleen mij, maar ook het BLOSO en het BOIC verder te overtuigen van zijn potentieel. De druk blijft, hij zal er mee moeten leven.

4 Comments:

At 9/10/2006 08:19:00 a.m., Anonymous Anoniem said...

Hallo Paul,

Zelfs om halftwee 's nachts,na een trouwfeest dan nog,een heldere ontleding...En dan nog lekker geschreven ook!Dat telefoontje met Hans was hopelijk toch vroger op de dag?

Groet ze...

 
At 9/10/2006 01:32:00 p.m., Anonymous mathieu said...

ben je echt tevreden met zo'n prestaties van je atleten??

 
At 9/10/2006 02:59:00 p.m., Anonymous Anoniem said...

Sven zou beter zich alleen op het veldrijden fixeren. Peking kan hij misschien wel halen maar meer dan een ereplaats zit er niet in en dan gaat dat waarschijnlijk ten koste van zijn prestaties in het veld. Clown Bart Wellens zal lachen

 
At 9/10/2006 04:19:00 p.m., Blogger Coach Paul said...

Mathieu,

tevreden? Ik? Dat blijkt toch niet uit mijn blog. Ik probeer wel om de echte waarde van die 31° en 28° plaats in te schatten.

Coach

 

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home