vrijdag, augustus 18, 2006

relativeren

In 2003 beslisten Marc Herremans en ikzelf To Walk Again op te richten. Onze eerste bedoeling was fondsen te verzamelen om medisch onderzoek naar het herstel van ruggenmergletsels te steunen. We hebben dan ook een mooi project opgezet aan de ULB, samen met de professoren Brotchi en Balériaux. Kostenplaatje: 175.000 euro. Al heel vlug wilden we ook iets meer concreet doen voor de rolstoelgebruikers, vooral dan op het vlak van sportbeoefening. In het Sportacentrum van Tongerlo hebben we daarom een centrum opgericht, waar onder deskundige begeleiding gratis sportbeoefening wordt aangeboden. We hebben er ook een fitnesscentrum ingericht, exclusief voor en volledig aangepast aan personen in een rolstoel. Er worden allerlei initiatielessen, sportdagen en sportkampen georganiseerd, nu al onder begeleiding van drie hooggekwalificeerde mensen, waaronder twee licentiaten lichamelijke opvoeding. Bovendien komen ook gerenommeerde revalidatiecentra zoals Pellenberg en Hof ter Schelde bij ons trainen met hun revalidanten. Kostenplaatje om dit allemaal mogelijk te maken: dit jaar nog 165.000 euro, vanaf volgend jaar 40.000 euro minder. Om dit te realiseren hebben we zowat heel het land afgerotst, in de hoop bedrijven en serviceclubs te overtuigen om ons te steunen voor dit project. We hebben ook heel veel spontane hulp gekregen. Alleen van de overheid blijkt steun zowat onmogelijk. Deze week gingen we op bezoek op het sportkamp dat vandaag eindigt. We zagen dertien kinderen in een rolstoel, razend enthousiast bezig met badminton. Geen gezever over doping, lamentabele voetbalprestaties of wat dan ook. Misschien wel sport in haar zuiverste vorm, ver ook van medailles en geldgewin. We zouden allemaal eens op bezoek moeten gaan. Geloof me, het wordt zo veel gemakkelijker om het reilen en zeilen in de sportwereld te relativeren.

6 Comments:

At 8/18/2006 04:56:00 p.m., Anonymous mathieu said...

mijn mama is voorzitster van de ladies circle in onze gemeente en heeft ook nog in het bestuur gezeten van de nationale ladies circle.
ik weet dat zij elk jaar grote projecten opzetten voor allerlei goede doelen en dat zij elk jaar opnieuw een mooie som geld kunnen geven aan die organisaties.
ik zal vanavond eens een eel goed woordje doen voor to walk again ;)

 
At 8/18/2006 05:18:00 p.m., Anonymous marlon vanco said...

Paul, zoals je aanhaalt: "sport in zijn zuiverste vorm". Zullen we daar finaal niet verplicht naar toe moeten?
De medailles en het brute geldgewin beginnen het plezier op ergerlijke manier in de weg te staan.

Btw, ik linkte je in mijn winkel aan de schone Yvonne Kroonenberg, is dat je type? Ze is ex-kampioene in (euh)... iets met mannen. Op het bijgeplakte prentje plooit ze zich als een puberaal danseresje. Schattig.

Ik hoop uiteraard ook een paar potentiële geldschieters naar je blog te jagen, dankzij de web-interactiviteit.

 
At 8/18/2006 05:48:00 p.m., Blogger PiSaNgAmBoN said...

Geld en topsport zullen altijd samen gaan.

Als sport interessant is trekt het publiek, waar publiek is komen sponsors op af en waar sponsors zijn is er geld.

En sporters zijn mensen en mensen zijn niet vies van geld.

*kuch*

 
At 8/18/2006 06:13:00 p.m., Anonymous Paul said...

Natuurlijk mag er geld verdiend worden in de sport. Sport, competitiesport en topsport vormen trouwens een sterke economische entiteit. Alleen betrap ik er mezelf en anderen op dat het soms moeilijk is sport en al wat er rond hangt te relativeren. Vandaar.

Paul

 
At 8/18/2006 11:23:00 p.m., Anonymous Anoniem said...

Geld is een dooddoener voor elke sport. Voor zij die een sport beoefenen waar geen of weinig geld in zit Prijs u gelukkig en geniet van uw sport. Hiermee bedoel ik prijzengeld of dergelijke verdienen als fulltime prof die een gewoon werkende mens ook verdient.

 
At 8/19/2006 08:04:00 a.m., Anonymous sas said...

Van oktober tot maart begeleiden wij wekelijks blinde en slechtziende skiërs op de skibaan in Deurne.
2 jaar geleden mocht onze groep meedoen aan een demo van de competitieskiërs en iedereen, buiten een enkeling van de competitiemannen, en hun ouders was erdoor aangedaan hoe wij hier mee bezig zijn en hoe hoog het skiniveau is van deze uitzonderlijke mensen.
Ook gaan we jaarlijks een weekje naar de sneeuw, de visueel gehandicapten moeten dan zelf de helft vd reis vd begeleiders betalen, en niemand die erover klaagt. Maar de sfeer is echt SUPER.
Ik vind het mooi van jullie, Paul en Marc, dat jullie zoveel doen voor mensen in een rolstoel, misschien dat er op lange termijn toch een beetje meer steun komt van de overheid, doch zou ik er niet te veel op rekenen.
Doe zo voort, ik sta volledig achter dit initiatief.
Grtz,
Sas

 

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home