vrijdag, augustus 25, 2006

Over pottenstampers en underdogs

In mijn blog “Ramp” van 17 augustus zei ik dat het voor een coach zeer moeilijk werken was met atleten die zichzelf te hoog inschatten. Echt belachelijk wordt het soms wel wanneer een trainer compleet irreëele verwachtingen heeft, en nadien afgaat als een lekke gieter. Trainer Geeraerd van Roeselare noemde woensdag de spelers van Ethnikos Achnas, het plaatselijke voetbalclubje van een dorpje met 3000 inwoners ergens ten velde in Cyprus, een stelletje pottenstampers. Hiermee maakte hij het de coach van Achnas wel heel gemakkelijk. Ik heb zo’n flauw vermoeden hoe diens peptalk zal geklonken hebben. Heel lang is dat gesprekje zeker niet geweest. Hoe zou “pottenstamper” klinken in het Grieks (of is het Turks?). Nu, Geeraerd zal het geweten hebben. Voor amper 2000 toeschouwers kreeg zijn team een droge 5 – 0 pandoering aangesmeerd. Na de match maakte Geeraerd de grap helemaal compleet door ook dan nog bij zijn standpunt te blijven. Ik zie verder ook dat men zich in voetballand blijft bezondigen aan hoge verwachtingen. De beloftenploeg kon vorig jaar de kwalificatie voor de Europese eindronde niet meer missen. Kazachstan zou voor de nationale ploeg een meepakkertje worden die hen onmiddellijk op kruissnelheid zou brengen richting Europees kampioenschap. De feiten hebben deze verwachtingen inmiddels in een juist perspectief geplaatst. Anderlecht haalde tijdens de afgelopen 9 (negen)Europese C.L. wedstrijden geen enkel punt. En tòch heerst er na de loting voor de eerste ronde van deze Champions League een licht euforische stemming. Mogen we weten op basis waarvan de praesis van Anderlecht zijn ploeg hoger inschat dan Lille of AEK Athene? Drie goals slikken op het veld van Westerlo belooft echt niks goeds op Europees vlak. Wedden dat in Lille en Athene de opluchting groot moet zijn met Anderlecht in hun poule? Maar goed, het is nu aan Frankie Vercauteren om het Europese tij bij Anderlecht te keren. Het zou in ieder geval mooi zijn voor een ploeg met een dergelijk glorieus verleden. Het lijkt me echter logischer mocht Anderlecht zich nederig terugtrekken in een underdogpositie. Daar tegenover weet ik ook wel dat een coach hoge verwachtingen moet durven stellen, liefst tegen de limiet van wat realistisch mogelijk moet zijn. Rudi Diels had gelijk toen hij stelde dat twee Europese titels tot de mogelijkheden van Kim Gevaert behoorden. Deze ambities waren zeer goed onderbouwd op basis van een perfect inzicht in de mogelijkheden van Kim én van de tegenstand. Gisteren maakte ik met Luc Van Lierde een inschatting van wat voor hem mogelijk zou kunnen zijn in de Half Ironman van Monaco van volgende week zondag. Luc had net 125 kilometer gefietst op het parcours. Hij fietste met een gemiddelde van 27.5 km/u en hij overbrugde tijdens die rit een hoogteverschil van 2400 meter. Hij voelde zich niet fris, de benen waren loom. Logisch, tijdens de voorbije acht dagen fietste hij 475 km, vooral op een bergachtig wegen. Daarnaast zwom hij nog 18 km en liep hij er 60. Elementen die langdurig in overweging werden genomen zijn: Luc’s huidig prestatiepotentieel, zijn evaluatie van het fietsparcours, de tijden die vorig jaar in Monaco werden gerealiseerd en de deelnemerslijst. Mijn conclusie is dat een top-5 zeker tot de mogelijkheden moet behoren. Maar eerst moet hij dit nog bewijzen, en pas dan kunnen we echt beginnen praten over zijn mogelijkheden om in Hawaii te presteren. Stap voor stap. Het is soms wroeten in een verhaal van vallen en opstaan.

8 Comments:

At 8/25/2006 01:01:00 p.m., Blogger Geert Gitaar said...

Groot gelijk, Paul. Ik baalde ook toen ik las "dat ze het niet meer weten als RSCA nu de tweede ronde niet haalt"... Grootpraat op het allerhoogste niveau, en alwéér het noodlot tartend, zo typisch voor dit kleine voetballand. De nationale ploeg werd verleden week ook overmand door zo'n potsierlijke houding tegenover de op papier kleine dwerg die uiteindelijk toch een gelijkspel afdwingt.

Maar Paul, ... RSCA heeft in de laatste editie van de C.L. in zijn laatste match op Betis wél 3 punten gehaald, he ....

 
At 8/25/2006 01:26:00 p.m., Anonymous webredacteurke said...

Geert en Paul,

Jullie hebben gelijk. Het wordt tijd dat voetballend België terug een oude wijsheid hanteert: "Niet lullen maar sjotten!" Ik ga al lang genoeg naar paarswit kijken om te weten dat dit slechts zelden het geval is...

En Geert, merk ik enkele paarswitte druppels bloed in uw aderen?

 
At 8/25/2006 04:24:00 p.m., Blogger Geert Gitaar said...

Ik heb al jaren een abonnement in vak I3.....
betrapt....

 
At 8/26/2006 09:46:00 a.m., Anonymous Jacob said...

Kan de reactie van de ploegleiding niet gezien worden als een psychologisch signaal en een goede trainer-ploeg communnicatie? Gemakkelijk is relatief op Champions League niveau, maar de poule die Anderlecht dit jaar lootte, is op geen enkel vlak te vergelijken met de poule uit 2005. Enig optimisme lijkt me niet ongepast, pessimisme zou de spelers al voor de start het gevoel kunnen geven dat ze het niveau niet waard zijn - zelfs al zou dat de waarheid zijn. Optimisme was vóór het 0-0 verlies tegen Kazachstan ook zeker niet ongepast.

Natuurlijk zal dat optimisme er ook bij Lille en AEK zijn - en terecht, want beide ploegen zijn minstens evenwaardig - daar moet een ploeg de eigen ambities toch niet op afstellen?

Een vergelijking tussen individuele sporters en ploegsporten als voetbal lijkt me op verschillende vlakken niet op te gaan. Zelfs al is een ploeg intrinsiek beter dan een andere, de underdog heeft altijd een kans omdat creativiteit, geluk, onvoorziene omstandigheden en de interactie tussen verschillende persoonlijkheden een grotere rol spelen. De kans de Olivia Borlée binnenkort Kim Gevaert verslaat - wherever, whenever - lijkt me daar tegenover eerder klein.

 
At 8/26/2006 11:52:00 a.m., Anonymous Anoniem said...

Ik deel Jacob's mening. Het zou ongepast zijn richting spelers en supporters als de club niet openlijk ambitie zou koesteren. De tweede plaats is wellicht te hoog gegrepen (hoewel...) maar de derde plaats moet toch kunnen ?

 
At 8/26/2006 02:25:00 p.m., Blogger PiSaNgAmBoN said...

Vind ik ook.
Bij Anderlecht overheerst nu een positief gevoel, de loting valt mee, we kunnen iets halen.
En terecht vind ik, want de loting valt mee en je moet in je eigen kunnen geloven, zoniet zou het door supporters e.d. niet erg geapprecieerd worden.

 
At 8/27/2006 04:31:00 p.m., Anonymous mathieu said...

ik las op koen zijn site over de lactaattesten die je had afgenomen bij de deelnemers van het canvasproject...
145 is toch wel een erg laag omslagpunt? volgens de hartslagcurve die hij toonde op zijn blog, zat hij al aan die hartslag tijdens zijn eerste 1600m :s
ik vrees dat koen erg veel karakter zal nodig hebben om in new york de finish te halen.
maar ik hoop dat hij het doet :D

 
At 8/27/2006 04:49:00 p.m., Blogger Coach Paul said...

Matthieu,

Koen had 176 als maximale hartslag, en bij bereikte 4 mmol melkzuur bij hartslag 150. Dit leunt vrij dicht aan bij gemiddelde gegevens (hartslag 4 mmol ongeveer 20-25 slagen onder max. hartslag). De computer berekende dan 146 als overslagpols.
Maar inderdaad, hij zal het niet gemakkelijk hebben om de start en finish te halen. Maar dat wisten we toen we met het project begonnen.

Paul

 

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home