dinsdag, augustus 22, 2006

Onuitgesproken vermoedens

Het dopingverhaal blijft de gemoederen beroeren. Liegt Landis of schreeuwt hij terecht zijn onschuld uit? Heeft Jones echt gesjoemeld met epo? Zijn de dopingtests betrouwbaar genoeg? Zijn er überhaupt nog zuivere topprestaties mogelijk? Ik zit er een beetje middenin. Ik werk al jaren met topatleten, en het is niet onlogisch dat ook over mijn atleten vragen worden gesteld in verband met hun clean imago. Het zal er wel bijhoren, zeker? Een vraag die ook meermaals terugkomt, is of ik kan zien of een atleet sjoemelt, zonder dat hij positief is bevonden bij een dopingcontrole. Nu, echt weten kan je het niet, vermoeden wel. Wanneer? Als bij een volwassen atleet de oren, neus, kin en voeten nog groeien op volwassen leeftijd (het vergelijken van foto’s zou wel eens flagrante zaken aan het licht kunnen brengen). Omdat de normale groei stopt rond 18-20 jaar. Als een atleet plots spectaculaire progressie begint te maken. Omdat ik als trainer weet hoe moeilijk het is, en hoe hard er moet gewerkt worden om op een normale manier een procentje winst te maken. Als een atleet met geen poot vooruit komt, en dan plots, van week op week, zelfs van dag op dag, een glansprestatie neerzet. Omdat ik als trainer weet hoe moeilijk het is en hoe lang het kan duren om een atleet vanuit een dip er terug bovenop te krijgen. Als een atleet een opgeblazen gezicht vertoont en zijn/haar ogen Aziatische trekken beginnen te vertonen. Omdat ik weet dat dit kan wijzen op het gebruik van corticosteroïden. Als een atleet erin slaagt om op zeer korte tijd spectaculair te vermageren, zonder prestatieverlies. Omdat ik weet dat normaal vermageren zonder prestatieverlies alleen mogelijk op een heel geleidelijke en uitgekiende manier. Ik vermoed hier dan sterk het gebruik van groeihormoon. Als een atleet, na jaren training, plots van fysionomie verandert en en op korte tijd abnormaal veel spiermassa bijwint. Omdat winst in spiermassa een kwestie is van maanden, zelfs jaren intensieve powertraining. Ik vermoed dan het gebruik van anabole steroïden en groeihormoon. Als een sporter op het einde van een loodzware bergrit waar hij heeft moeten knokken om zijn klassement te behouden blozend en fris ogend afstapt, zonder merkbare verhoging van het ademhalingsritme. Omdat ik er vanuit ga dat die dan toch minstens enige tijd uitgeteld zou moeten zijn. Ik vermoed dan het gebruik van epo of bloeddoping. Als ik weet heb van een plotse stijging van het hematocrietgehalte bij een atleet na periode van zware trainingsarbeid of in wedstrijdperiode. Omdat ik weet dat zware lichaamsinspanningen het aantal rode bloedcellen doet afnemen. Als ik weet heb van sporen van inspuitingen op de buik of op de armen. Omdat ik weet dat epo subcutaan in de buik wordt ingespoten of rechtstreeks in de ader. Als ik weet dat atleten zich voortdurend ophouden in gezelschap van personen die gekend staan als dopingleveranciers. Omdat ik weet dat de gelegenheid de dief maakt. Als ik zie dat atleten tijdens een al te korte periode heel de tegenstand op een hoopje fietsen of lopen, en dan weer zonder aanwijsbare reden wegzinken naar een middelmatig niveau of zelfs helemaal verdwijnen. Omdat ik weet dat talent, gekoppeld aan een juiste en normale trainingsopbouw garant staat voor een langdurige en evenwichtige carrière. Als… Het blijven echter vermoedens die niet altijd stroken met de werkelijkheid. En daarom moet je dikwijls zwijgen, zelfs als je zoudt willen spreken. Maar is het echt belangrijk? Ondanks Landis, Basso, Ullrich en co was er gisteren in Balen, in de gietende regen, 25.000 man opgedaagd om Tom Boonen, en met hem een heel wielerpeloton, een meer dan feestelijke ontvangst te bezorgen. Ondanks Jones en Gatlin zullen vrijdagavond 45.000 atletiekliefhebbers present tekenen op de Memorial Van Damme. En weet je? Ze hebben dik gelijk. Het zal weer een avond worden om duimen en vingers van af te likken.

22 Comments:

At 8/22/2006 12:37:00 p.m., Blogger PiSaNgAmBoN said...

Tja onverklaarbaar soms hoe jan met de pet sport blijft volgen.
Hoe sport van de ene crisis in de andere duikelt en het toch zelden aan populariteit moet inboeten.
Hebben ze niks anders, is sport religie?
Het moet toch een keer ophouden denk je dan, hoeveel getrukeerde voetbalmatchen kan een mens nog slikken, hoeveel keer kan je een tourwinnaar na de wedstrijd schrappen?
Onbeperkt blijkbaar, gelukkig maar zeker.
Maar bij de sponsors blijkt het schoentje wel te knellen.

Persoonlijk heb ik er zo min of meer mijn buik van vol in de wielrennerij en de atletiek. Want het spel wordt nog zelden eerlijk gespeeld en wat is het nut nog om er naar te kijken dan.
En waarom de andere sporten niet, wel die verzorgen hun pr beter zeker, want het zal daar wel even erg zijn denk ik dan(?)

 
At 8/22/2006 12:38:00 p.m., Anonymous sas said...

en als je nu leest wat Tyler Hamilton allemaal genomen heeft (als het waar is uiteraard), dan begrijp ik niet dat hij binnenkort terug mag koersen

 
At 8/22/2006 12:43:00 p.m., Anonymous dietrich said...

Paul
Bedankt voor je nieuwe blog. Enkele reacties:
1/ Je kan dus inderdaad echt wel vermoedens hebben, bijv. ook de jaarlijkse afvallingsrace van Jan U. naar zijn competitiegewicht, en ander voorbeelden.
2/ Ik wou (in de reacties van je vorige blog) zeker niet te negatief zijn... Ik vroeg me gewoon af, want uiteindelijk is sport mooi. Wat sommigen tewerkstelligen, veel respect daarvoor! Zeker ook de atleten waar jij mee werkt!
3/ Als reactie op fred (vorige blog) en pisangabom vind ik dat het zeker mag gezegd worden dat sport knap kan zijn. Het is niet omdat je dat hier neerpent, dat je hen constant ophemelt... Tuurlijk hebben we ook respect voor andere 'gewone' werkmensen... En met negativisme gaan we het ook niet oplossen. Dus: 'Keep blogging'

Trouwens: vele andere sporten zijn wel OK om naar te kijken: Veldrijden (1uur plezier), en andere sporten die je niet op TV ziet zoals badminton, squash, enz.

 
At 8/22/2006 02:08:00 p.m., Anonymous patrick said...

Onuitgesproken vermoedens...

... als een hele ploeg wekenlang het peloton aan flarden fietst (cf Giro)

... als de ploegleider/andere personen uit de omkadering vroeger zelf notoire dopingzondaars waren (cf Riis & talloze anderen... nu ineens rabiaat anti-doping, whoehaha)

... als atleten net vóór competities zonder duidelijk aanwijsbare reden (zoals een blessure) afzeggen. (cf ...)

 
At 8/22/2006 03:10:00 p.m., Anonymous Anoniem said...

Doping zal zeer moeilijk uit te roeien zijn. Niet alleen is er de verscheidenheid aan produkten, nu worden ook nog eens een keer de testen zelf in vraag gesteld en wordt er geschermd met procedures voor burgerlijke rechtbanken. Bovendien wordt er duidelijk met 2 maten en gewichten gewerkt. Herinner u een paar jaar geleden het antwoord van Jeniffer Capriati op de vraag wat zij vond van dopingcontroles buiten competitie: "It's an invasion of my privacy" :) Of wat te denken van Frank De Boer die 8 (acht!!) weken schorsing krijgt voor het gebruik van nandrolon. Loop heen. Dopingzondaars moeten een schorsing krijgen die het respect voor de zuivere, hardwerkende atleet reflecteert; altijd, overal !

 
At 8/22/2006 05:04:00 p.m., Anonymous Anoniem said...

Heeft er iemand een foto van Armstrong in pakweg 95 en een vergelijkbare in 05. Misschien kunnen mijn ogen zijn oren niet geloven...

 
At 8/22/2006 05:05:00 p.m., Blogger wim said...

Als ik zie dat atleten tijdens een al te korte periode heel de tegenstand op een hoopje fietsen of lopen, en dan weer zonder aanwijsbare reden wegzinken naar een middelmatig niveau of zelfs helemaal verdwijnen. Omdat ik weet dat talent, gekoppeld aan een juiste en normale trainingsopbouw garant staat voor een langdurige en evenwichtige carrière

even advocaat van de duivel spelen pol, maar train je niet zo een atleet ?

 
At 8/22/2006 06:25:00 p.m., Blogger Coach Paul said...

Wim, ik vermoed dat je verwijst naar Luc Van Lierde. Klopt dat? Indien dit zo is, wil ik toch graag even je geheugen opfrissen (mijn excuses mocht ikzelf hier en daar fout zijn in de jaartallen. Ik som even voor de vuist weg op. De prestaties werden echt wel geleverd). Luc begon met triatlon in 1988, en onmiddellijk versloeg hij een aantal atleten van Europees niveau. Hij werd in 1990, op 20-jarige leeftijd, 4° op het wereldkampioenschap triatlon in Florida. Nadien won hij over heel Europa nog een heel aantal grote wedstrijden, als jonge gast zelfs al over de halve afstand. Zo klopte hij als 21-jarige al Rob Barel, toen zowat de beste triatleet van Europa, misschien zelfs één van de beste van de wereld. Zijn carrière werd wel een aantal keren afgeremd door (zware) letsels en één keer door een ernstig verkeersongeval. In 1995 werd hij in Stockholm 2° op het E.K. kwart triatlon, een jaar later werd hij zelfs Europees kampioen. Ondertussen werd hij ook nog eens ergens wereldkampioen op de lange afstand (Japan denk ik), en vice-wereldkampioen op de kwart triatlon. In 1996 won hij in Hawaii, in 1997 in Roth in een nieuw wereldrecord.
In 1998 werd hij tweede in Hawaii, om één jaar later nog eens te winnen. TWAALF jaar carrière dan al, met een aantal schitterende hoogtepunten die al begonnen vanaf 20-jarige leeftijd.
Nadien deemsterde hij weg, tijdens de eerste jaren opnieuw wegens letsels, later wegens gebrek aan motivatie. Je zoudt voor minder na dergelijk lange tijd op topniveau. En passant won hij tijdens die mindere periode nog wel 2x de Ironman van Maleisië, en liep hij nog een paar top-10 in wereldbekerwedstrijden, o.a. een zesde plaats in Canada.
Nu, op 36-jarige leeftijd, na een carrière van bijna 20 jaar, blijken zijn talent en mogelijkheden nog meer dan de gemiddelde atleet. Veel meer. Hij knokt op dit ogenblik om nog eens terug te komen. Tot nader orde geloof ik erin.
Of vergis ik me zo? Had jij het over een andere atleet van mij? Marc Herremans? Peter Croes of Sven Nys?

 
At 8/22/2006 06:53:00 p.m., Blogger wim said...

nee, je slaat de nagel op de kop Paul. Klopt allemaal wat je schrijft. Zijn periode 1996 - 1999 was toch echt wel van een ander kaliber dan ervoor en erna. Ik insinueer helemaal niets, begrijp me niet verkeerd. Dus langdurig zeker en vast, maar enig evenwicht ontbreekt toch. Wat ik hoopte te krijgen als antwoord was dat een juiste en normale trainingsopbouw ontbrak en dat dit de oorzaak voor zijn "wegdeemsteren" is. Jij bent immers nog maar pas zijn coach. Want net zoals een gewoon atleet MET doping een wereldtopper is, wordt een wereldtopper ZONDER juiste training een gewoon atleet .....

 
At 8/22/2006 08:04:00 p.m., Anonymous Anoniem said...

Onuitgesproken vermoedens ...
als een professionele wielerploeg meerdere dokters in dienst heeft. Om hoestsiroop of vitaminen toe te dienen !? Waarom dulden de ploegleiders, die zich tegenwoordig als anti-doping ridders ontpoppen, deze heerschappen nog op hun loonlijst ? Indien iemand uit hun team betrapt wordt, hadden ze steevast niks in de gaten. Terwijl ze toch geacht worden de fysieke paraatheid van de renners vanuit een medisch standpunt in de gaten te houden... Moeten de controleurs zich niet ook op deze mensen richten ?

 
At 8/22/2006 08:04:00 p.m., Anonymous Anoniem said...

Onuitgesproken vermoedens ...
als een professionele wielerploeg meerdere dokters in dienst heeft. Om hoestsiroop of vitaminen toe te dienen !? Waarom dulden de ploegleiders, die zich tegenwoordig als anti-doping ridders ontpoppen, deze heerschappen nog op hun loonlijst ? Indien iemand uit hun team betrapt wordt, hadden ze steevast niks in de gaten. Terwijl ze toch geacht worden de fysieke paraatheid van de renners vanuit een medisch standpunt in de gaten te houden... Moeten de controleurs zich niet ook op deze mensen richten ?

 
At 8/22/2006 08:31:00 p.m., Blogger Coach Paul said...

Wim,

het probleem van Luc ligt inderdaad in een verkeerde (onvoldoende) trainingsopbouw tijdens de periode 2001-2005. Ik heb trouwens pas ja gezegd op zijn vraag om hem te trainen op het ogenblik dat ik daarvan overtuigd was.
Wat betreft zijn periode 1996-1999: in 1995 was hij al vice-Europees kampioen, en ik vind het nogal logisch dat hij de Ironman nog niet kon winnen op 20 tot 24-jarige leeftijd. Luc's topprestaties zijn er ook gekomen op het ogenblik dat hij fysiek op volle sterkte is gekomen. Dus rekening houdende met de leeftijd heeft zijn topperiode toch een jaar of 10 geduurd, beginnend met een 4° plaats op het W.K. op 20-jarige leeftijd, en eindigend met een overwinning in de Ironman in 1999. In mijn ogen voldoende lang om over een abnormaal kortstondige en plotse opgang te spreken.

gr, Paul

 
At 8/22/2006 08:33:00 p.m., Blogger Coach Paul said...

beste anonymous,

inderdaad. Ik heb het probleem van betrokkenheid van de sportartsen al eens aangekaart tijdens een reportage van Ter Zake in 1996. Ik heb toen zowat half wielerminnend België op mijn dak gekregen. De tijd heeft echter uitgewezen dat...
Het zou echter verkeerd zijn om alle sportartsen over dezelfde kam te scheren!

 
At 8/22/2006 10:12:00 p.m., Anonymous Anoniem said...

Beste Paul ,

Ik volg al een tijdje dit blog en telkens met veel bewondering.
Ik vind het vooral tof dat je eerlijk en fair bent!

Zelf heb ik gedurende paar jaar geproefd van de triatlonsport in de verschillende afstanden.Nu leg ik me volledig toe op mijn sterkste dicipline nl.het lopen.
Begeleid je enkel die toppers , (wat mij al een zware taak lijkt) of kan een ambiteuze "recreant" ook nog bij jou terecht?

 
At 8/23/2006 09:37:00 a.m., Blogger Wim said...

De, zogezegd, 'sportminnende' mensen willen dan ook bedrogen worden.

Ieder jaar op de Memorial (én op de andere grote meetings) is het van dat : de jacht op één, en liefst meerdere, wereldrecords.

Een meeting is voor velen maar 'geslaagd' als er minstens één wereldrecord is gesneuveld.

Het is echter aannemelijk dat er een limiet is aan het menselijk prestatievermogen en dat, op een gegeven ogenblik, beter écht niet meer kan.

Hetzelfde geldt trouwens voor de Tour en andere (zware) wielerwedstrijden. Wie zal nog geïnteresseerd zijn in een bergrit met maar 1 of 2 zware beklimmingen ? In een Parijs-Roubaix met maar 10 kasseistroken ? In een Ronde van Vlaanderen met maar enkele klimmetjes ?

 
At 8/23/2006 11:14:00 a.m., Blogger PiSaNgAmBoN said...

Wim,

ik vind dit niet echt een argument.
Ten eerste, het is niet omdat je bvb op de Memorial graag een record gelopen ziet dat mensen daarom willen bedrogen worden. Je springt hier van de hak op de tak, je maakt een overdreven conclusie hoor.

Ten tweede, ik denk niet dat mensen zo extreem gefixeerd zijn op die records, ok een WR op de memorial ziet iedereen graag, maar als het er niet van komt, is dat geen struikelblok voor de meeste mensen. En in de meeste andere sporten heb ik zeker geen weet van die recorddrift van supporters.

Ten derde,eendagskoersen als RvV en P-R, zijn zwaar maar zeker te doen hoor. En wat betreft de Tour, een rustdag meer is mss wel op z'n plaats, maar daar gooit de media roet in het eten. En er wordt altijd mee gelachen, maar als ze het dan toch zo zwaar vinden en niet gedopeerd rijden, zullen ze wel wat trager rijden zeker.
Als het peloton 3km/u trager rijdt, maar er is een geweldige strijd, merkt het publiek daar niks van me dunkt.

@Paul
Zoals iemand anders zich ook al afvroeg, is de gedreven recreant ook welkom bij jou, of sluiten jouw prijzen dat sowieso al uit. :)

 
At 8/23/2006 11:38:00 a.m., Anonymous Anoniem said...

@ Pisangambon
Jouw laatste opmerking/insinuatie over de prijzen van paul vind ik er totaal over. Ik ben geen kenner maar het begeleiden van een atleet doe je niet in één sessie van een kwartiertje om de drie maanden. Het lijkt me een heel intensieve bezigheid met heel veel persoonlijke opvolging en begeleiding (een schema dat werkt voor persoon A werkt daarom niet voor persoon B). Dat aan een intensieve begeleiding dan een prijskaartje aan verbonden is lijkt me logisch. Of ga jij gratis werken misschien ? Voor je naar iemand als Paul stapt moet je de keuze maken : of je werkt verder op de manier dat je bezig bent (al dan niet met enige progressie) of je laat je helpen door iemand deskundig en daar betaal je de prijs voor. De beslissing welke van de twee scenario's je kiest mag niet geïnspireerd zijn door het prijskaartje dus laten we dat boekje gesloten aub.

 
At 8/23/2006 01:03:00 p.m., Anonymous Anoniem said...

ik denk niet dat paul 'gewone' sporters begeleid.

 
At 8/23/2006 02:34:00 p.m., Anonymous Anoniem said...

ik denk dat Paul enkel atleten traint die talent hebben, waar je mee kan uitpakken,bekend geraken, poen pakken, ... atleten die niet scoren zijn niet interessant genoeg.

 
At 8/23/2006 02:43:00 p.m., Anonymous mathieu said...

owow,

wat voor een negatieve kritiek is dat hier??
ik denk persoonlijk wel dat paul een redelijk druk leven heeft en misschien ook nog wat vrije tijd wil hebben!
inderdaad, hij traint alleen toppers en grote talenten... maar is dat niet zijn goed recht?

ikzelf heb hem enkele weken terug gevraagd of hij mij soms wou begeleiden (ik ben een gewone jonge gast van 19 die graag het maximum uit zijn kunnen zou halen), maar hij antwoordde mij hier vrij snel op dat hij dit jammergenoeg niet deed wegens teveel andere projecten.
spijtig, maar ik heb daar wel alle respect voor!!

door zijn kennis en professionalisme krijgt hij de kans om met de beste atleten van belgie in zee te gaan, dan is het toch normaal dat hij hier alles in het werk stelt om die mensen te geven wat ze van hem verwachten (veel contact, goede trainingsschema's, regelmatig een wedstrijd bijwonen enz).

en dan versta ik het wel als hij zegt geen tijd meer te hebben om ook gewone atleten te begeleiden.
want denk eens goed na... hoeveel mensen zouden niet door hem getraind willen worden?? na een bepaald aantal zou hij dan toch stop moeten zeggen. dan zou hij enkele gewone sporters kunnen begeleiden en de rest dan toch afwijzen?!?

paul, respect voor wat je doet en niet doet!! jaloersheid is overal in de wereld :)

 
At 8/23/2006 03:00:00 p.m., Blogger PiSaNgAmBoN said...

@anonymous

Mijn god, ik wil gewoon weten of een recreant ook in aanmerking komt voor training door Paul.
Dat van het geld is spot, en ik neem aan dat Paul wel een gevoel voor humor heeft en dit ook zo opneemt.

Het is dus helemaal niet nodig om in je wiek te schieten in de plek van iemand anders.
Uw uitleg slaat trouwens ook nergens op, waar zou ik beweerd hebben dat zoiets op een kwartier tijd zou moeten gebeuren?
Financiën kunnen voor bepaalde recreanten ook helemaal geen probleem zijn.

Dus wie je ook bent, neem het leven wat luchtiger op ipv jouw pen in het venijn te doppen.

 
At 8/23/2006 03:53:00 p.m., Blogger Coach Paul said...

Mijne heren,

wat een discussie. Mag ik er even op wijzen dat mijn leven uit iets meer bestaat dan atleten trainen. Ik geef als sportleraar les aan de sportafdeling van het Rozenberg S.O. in Mol, ik ben mederwerker aan het topsport ABC van de KULeuven, ik ben bijzonder actief als schrijver van sportboeken, ik steek heel wat tijd in de vzw To Walk Again (volledig belangeloos), ik werk mee aan een film met Stijn Coninx, tot het einde van het jaar ben ik betrokken bij het marathonproject van Canvas (vanaf half oktober op TV, iedere zondagavond), en, zoals jullie zien probeer ik iedere dag een stukje te "webloggen". Tenslotte ben ik ook nog "familyman" met een vrouw en twee kinderen (deze laatsten zijn ondertussen wel het huis uit). Voilà, mijn sportmannen zijn een hobby, een passie, en geld komt hier wel op de allerlaatste plaats.
Bedankt voor de discussie, over naar de verdere orde van de dag.

Coach

 

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home