zaterdag, augustus 12, 2006

Kritiek

Ik krijg in sommige comments op mijn blog een beetje de wind van voren, en ook erbuiten word ik over mijn stuk over Ivan Sonck aangesproken. Het gaat zelfs zover dat mij enige boosaardigheid wordt verweten. Goed, voor de laatste maal, over Gevaert en over Sonck. Het gaat hier niet om boosaardigheid van mijn kant. Het gaat ook niet direct om de kritische bedenkingen van Ivan Sonck bij de tijden van Kim Gevaert en co tijdens haar recordrace(s). Het gaat om voortdurende afbraakpolitiek ten opzichte van Gevaert. Sonck uit, bij iedere prestatie van Kim, steeds weer zijn bedenkingen: Goud op E.K. indoor stelt niks voor, zilver op E.K. outdoor: tegen wie?, brons op W.K. indoor: absoluut niet relevant, wegens wegblijven van toppers. Ook nu weer: "Ik wens haar proficiat, maar zij heeft geluk gehad dat een aantal toppers er niet waren. Maar goed, dat is niet de fout van Kim..." Ik wil het dan nog niet hebben over het feit dat hij stelt dat hij bij buitenlandse atleten wél vragen zou stellen als ze dezelfde vooruitgang zouden maken als Kim. Kijk, als we het hebben over boosaardigheid, dan is mijn vraag naar respect voor een atlete als Gevaert van een heel ander kaliber dan het voorgaande. Of zie ik dat dan zo fout? Ik kan dit alleen maar betreuren. Ik weet verdomd heel goed wat atleten moeten doen om aan de top te komen. Ik sta wel eens tussen dergelijke atleten, die in alle stilte keihard trainen, over de limiet gaan, tot kotsens toe. Ik sta wel eens tussen atleten die, ondanks alle inspanningen, het niet halen, en dan weer opnieuw moeten beginnen, van nul. En dan is een minimum aan respect op zijn plaats. Dat is al wat ik vraag, niks meer of niks minder. Is dat te veel gevraagd? En daar ga ik voor blijven knokken. Voor Kim en voor anderen, via mijn weblog of hoe dan ook. Ik word er, onder ons gezegd, eigenlijk een beetje misselijk van. We leven inderdaad in een bekrompen sportwereldje.

4 Comments:

At 8/12/2006 03:09:00 p.m., Anonymous marlon vanco said...

Merci Coach, meer moet dat niet zijn. Nu terug aan het nuchtere werk: schrijven en sporten! Tussendoor wat frivoliteit en friet met mosselen.

tot blogs,
Marlon.

 
At 8/12/2006 03:44:00 p.m., Anonymous mathieu said...

deze tekst doet me denken aan een uitdrukking met een nagel en een kop ;)
erg goed gezegd paul!!

 
At 8/12/2006 04:23:00 p.m., Blogger Etienne Devillage said...

Paul, dagelijks bezoek ik uw blog. Zelden geef ik commentaar. Aan de uitstekende verslagen heb ik toch niets toe te voegen. Voor al de personen die problemen hebben met uw "no nonsens" commentaren zijn er een veelvoud die uw teksten, kennis en ervaring wel naar waarde kunnen schatten. Gewoon verder doen!

 
At 8/12/2006 04:54:00 p.m., Anonymous Charlie said...

Beste Paul,

Ik vind dat je je van al die commentaar niet al te veel zou moeten aantrekken. In jouw blog schrijf je toch wat jij denkt. Waarom heet het anders blog?
Voor mij als amateur loper is het zeer interessant om eens te horen wat er allemaal achter de schermen gebeurt. En ik vind het ook geweldig wat Kim en Tia gepresteerd hebben. Ga aub door zoals je bezig bent!!!

 

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home