dinsdag, juli 04, 2006

Vakman

In de Tour is het net niet, en net wel. Hushovd net wel in het geel, dan weer net niet. Een dag later nog maar eens net wel. Ook Hincapie, nu eens net niet, dan weer net wel, net als Tom Boonen. En wat dan met Mathias Kessler. Net geen ritwinst, de dag nadien net wel. Mooi van Kessler, mee varend in het peloton met averij, zwabberend en pompend op een zinkend schip. Ik ken één van de kapiteins van dat schip vrij goed. Ploegleider Valerio Piva. Jarenlang heb ik op zondag naast hem in de volgwagen gezeten, rijdend achter één van toenmaligs beste semiprofessionele teams. Een gedreven man, die Piva. Zelf was hij in zijn jongere jaren en niet onverdienstelijk renner. Twaalf jaar lang reed hij in het profpeloton, heel wat jaren aan de zijde van de toenmalige wielergrootheid Moreno Argentin. Hij kende de koers door en door, en hij zag wat een leek niet zag. Wat een leek dan wel zag, een renner die kapot zat, die verrekte van de krampen, dat zag hij dan weer niet, dat wou hij niet zien. Hij accepteerde geen flauwe kul, geen praatjes. Inzinkingen mochten bij andere renners, niet bij de zijne. Zonder verpinken, zonder een sprankeltje mededogen reed hij onze renners voorbij, als hun benen het niet meer toelieten de besten te volgen, als het vat af was, als ze moegestreden waren vóór de echte strijd begonnen was. Een belangrijke ontsnapping zonder één van de onzen was inacceptabel, not done. Hij stuurde dan iedereen in de vuurlijn, keihard. Rijden moesten en zouden ze, tot het gat dicht was. Als het moest offerde hij iedereen op, zonder uitzondering. Koersen was een vak, en dat leerde je vooraan in het peloton, niet achteraan. Van hem leerde ik heel wat van de koers, en als toetje spijkerde ik dank zij hem mijn onbestaande Italiaanse talenkennis bij met een arsenaal zuiderse scheldwoorden. Ik kan me levendig voorstellen hoe hij achter het stuur zat tijdens de laatste twee ritten, zenuwachtig schuifelend op zijn zetel, hopend, biddend, roepend in het oortje van Kessler. We hebben al te lang geen contact meer gehad. Ik bel hem, onmiddellijk na de Tour. Er is heel wat bij te praten.

2 Comments:

At 7/05/2006 11:40:00 a.m., Blogger bewa said...

tjah, "roepend in het oortje van Kessler",
één van de renners van cyclingteam-vlaanderen (Chocolade Jacques) vertelde me ooit dat hij het in de finale niet meer hield
en zijn oortje uittrok.
Bijna doof - maar wel een overwinning op zak!
Een echte Italiaan, furie en passie.

Op de voorstelling van Dé Wielergazet was hij ook aanwezig en stilzitten kan hij niet echt...

grz.

 
At 4/23/2007 10:10:00 p.m., Anonymous Anoniem said...

I have been looking for sites like this for a long time. Thank you! Xanax shipped overnight located in usa Gay bathroom sex video arrest surveillance Innovative home designs Wv jetta body kits Dead baseball players Lasik eye surgery large puples

 

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home