donderdag, juli 20, 2006

Pap in de benen

Ik heb gisteren Sastre’s demarrage en Floyd Landis’ zwanezang niet kunnen volgen op televisie. Niet dat de Tour me niet interesseert, hoewel, misschien minder dan de vorige jaren, toen hij minder boeiend en veel voorspelbaarder was. Vreemd. Wat wil ik, wat willen de meeste mensen eigenlijk? Neen, tegen alle radioverspreid gezondheidsadvies in ben ik ’s namiddags in de Ardennen gaan rondkletsen met mijn fiets, overmoedig, mezelf al na enkele kilometers afvragend of ik eigenlijk niks beters te doen had. Ik denk maar aan lang uitgestrekt liggen in de koelere lommerte van mijn tuin, humo en ijskoude Red Bull bij de hand. Het was me te laf, te drukkend, te zwoel.Bovendien legde mijn fietsvriend me grijnzend, quasi achteloos, een te hoog tempo op, zich vermoedelijk, haast zeker, wrekend op mij, voor de moeilijke momenten die ik hem al had bezorgd op diezelfde wegen. Ik durfde nooit naar de top van de helling te kijken, neen, het te snel ronddraaiende achterwiel van mijn tempobeul was mijn focus. Ik voelde me Ulrich in het wiel van Armstrong, vergeef me de vergelijking. Hoewel mijn zweetporiën de deuren wijd open hadden gezet, lukte drinken niet meer. Mijn sportdrank hield het midden tussen lauwe, haast hete thee van onbestemd aroma en uiensoep die te lang in de zon had gestaan. Aan de voet van La Redoute had ik het wel helemaal gehad, de benen konden al lang niet meer, hadden zelfs nooit gekund. Pap was botermelk geworden. Simpson flitste door mijn hoofd. Toen weigerde ook de geest alle dienst. Ik reed niet voor een klassement, de strijd om de gele trui werd duizend kilometer verder beslecht tussen kerels met meer karakter dan ik. Vooral meer talent ook, en een onomkeerbaar voordeel in jaren. Schakelen naar een 34 x 27 dan maar, kleiner kon niet. Zo economisch mogelijk bovenkomen was nog de enige boodschap, zonder achterwiel voor me, enkel nog smeltend asfalt, met witgekalkte “Go Phil, Go Phil Go Phil…". Supporters van Philippe Gilbert, vermoed ik. Aanmoedigingen voor Phil Anderson moeten al jaren vervaagd en mee weggesmolten zijn.. Wat heet economisch? Het bleef labeur, contact houden met het zadel zat er niet in. Prullecoureur.

5 Comments:

At 7/20/2006 08:14:00 p.m., Anonymous marlon vanco said...

Ten tweede male sorry, coach. Ik plaatste mijn commentaar op dit stuk bij je vorige item (waar het eigenlijk ook naar refereerde). Dat is hier een zwoele soep in Leuven, alles smelt door elkaar.
Alleen de dagelijkse duurloop kent een normaal verloop, weer of geen weer. De rest is van secundair belang, inclusief de tijdelijke werkdruk.

met zomerzweet,
maar zonder tranen,
Marlon.

 
At 8/09/2006 07:47:00 p.m., Anonymous Anoniem said...

Enjoyed a lot!
Webserver auf cd

 
At 2/22/2007 07:24:00 a.m., Anonymous Anoniem said...

Excellent, love it! protonix abuse Generic oxycontin abuse White strips guitar tab blue orchid http://www.gay-cumshot-pics.info/Amatuer-voyeur-pics.html roof racks attention deficit disorder adderall effects Brunette asses Zoloft and interactions with marijuana http://www.pdr-side-effects-adderall.info Student led conferencing john ashcraft funeral home Free software2c pda speed camera detectors

 
At 3/03/2007 05:32:00 a.m., Anonymous Anoniem said...

Enjoyed a lot! »

 
At 3/15/2007 04:17:00 p.m., Anonymous Anoniem said...

Keep up the good work here

 

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home