zaterdag, juni 10, 2006

Perpetuum mobile

Gisteren nam ik in Leuven deel aan een symposium met als onderwerp "Sport- en bedrijfsmanagement: gelijkenissen en verschillen." Samen met topcoaches uit de teamsporten Georges Leekens, Dominique Baeyens en Gert Vande Broek zat ik in het panel van een workshop. "Hoe bouw je een team en motiveer je medewerkers?" was het centrale thema. Er werd van ons een stelling gevraagd die dan ter discussie zou gesteld worden. Mijn stelling was: "Je kan maar atleten/medewerkers stimuleren en motiveren als je de lat op de juiste hoogte legt." Als de doelstelling voor een atleet te hoog ligt, dan wordt hij altijd weer geconfronteerd met een nederlaag. Dit leidt tot onvrede, wrevel, en uiteindelijk afhaken. Leg je de lat dan weer te laag, dan wordt het doel al te gemakkelijk gerealiseerd, en dan verdwijnt de motivatie om beter te doen, en dus om hard te trainen. Maar eigenlijk weet ik ook wel dat dit getheoretiseer is dat enkel opgaat voor de mindere goden. Echte toppers leggen de lat extreem hoog, en ze zijn alleen tevreden met topprestaties. Tom Boonen wil de Ronde van Vlaanderen winnen. Tia Hellbaut en Kim Gevaert willen minstens een podiumplaats op het E.K. atletiek, en Stefan Everts zal alleen maar tevreden zijn met een tiende wereldtitel. Sven Nys wil nog eens werldkampioen veldrijden worden, en hij wil bovendien naar de Olympische Spelen, niet als toerist, maar om een medaille te halen in het mountainbiken. Rutger Beke wil zijn gram halen in Hawaii, alleen met een overwinning, en ook Luc Van Lierde vecht voor een nieuwe topprestatie in de Ironman, zoveel jaren na zijn laatste titel. Marc Herremans wil met zijn handbike op de Mont Ventoux, niet één-, maar driemaal. En ook hij zal de triatlon maar vaarwel zeggen als hij de Ironman zal gewonnen hebben. Dat maakt het allemaal zo moeilijk voor de atleet én voor de coach. Alleen van hoog kan je diep vallen. Vallen en opstaan dus, altijd opnieuw beginnen, vooruit en omhoog kijkend. Nog maar eens in gang trekken, er nog maar eens vol voor gaan. Een perpetuum mobile, een never ending story.

5 Comments:

At 6/10/2006 02:34:00 p.m., Anonymous marlon vanco said...

Dag Paul, ik kan je redenering perfect volgen, geen speldje tussen te krijgen, maar één aangehaald voorbeeld vind ik wel "d'erover": waarom moet Marc Herremans per se driemaal die Mont Ventoux op? Eénmaal of zelfs geen maal is ook al goed, dat doet niks af aan ons respect voor Marc. Moet je sommige mensen niet beschermen tegen zichzelf? Wij zijn toch zo ontzettend prestatiegericht, waar blijft het plezier, ook in de sport? Moet alles kapot barsten of kraken?

 
At 6/10/2006 05:34:00 p.m., Anonymous marc said...

ondanks het mooie aantal marathons die ik reeds gelopen vind ik het nog steeds verschrikkelijk moeilijk om net voor de start te weten hoe snel ik die dag kan gaan, welke tijd er voor mij haalbaar is. Het stellen van een doel op zo'n korte tijdsspanne bepaalt natuurlijk ook je uiteindelijke resultaat. Ben je die dag goed voor 2u50 maar je start te traag kun je het al vergeten. In het andere geval heb je halfweg reeds je beste pijlen verschoten en doe je er een half uur langer over dan mogelijk. Zelfs voor een amateur als ik is het leggen van de lat een kwestie van je grenzen te kennen en zelfs erover gaan. Om een overwinning op jezelf te halen. En dat is ook een perpeteum mobile, een never ending story. vriendelijke groet. marc.

 
At 6/10/2006 07:18:00 p.m., Anonymous paul said...

beste Marc,

uiteraard kan je als amateur je grenzen verleggen, en moet je ook heel goed weten waar je je lat moet leggen. Alleen hebben subtoppers nog een keuze om een eigen lat te leggen, voor de absolute top is er geen keuze. De top wordt voor hen gelegd op het hoogste vlak, veelal door anderen (supporters, sponsors...)
Hoe dan ook, respect voor iedereen die een marathon loopt, zijn grenzen verlegt, het uiterste uit de (zijn/haar) kan haalt. Paul

 
At 1/27/2007 10:21:00 p.m., Anonymous Anoniem said...

You have an outstanding good and well structured site. I enjoyed browsing through it
»

 
At 3/03/2007 02:32:00 a.m., Anonymous Anoniem said...

Keep up the good work »

 

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home