zondag, juni 11, 2006

Never give up!

Beste Marlon, gisteren schreef je de volgende comment: "Dag Paul, ik kan je redenering perfect volgen, geen speldje tussen te krijgen, maar één aangehaald voorbeeld vind ik wel "d'erover": waarom moet Marc Herremans per se driemaal die Mont Ventoux op? Eénmaal of zelfs geen maal is ook al goed, dat doet niks af aan ons respect voor Marc. Moet je sommige mensen niet beschermen tegen zichzelf? Wij zijn toch zo ontzettend prestatiegericht, waar blijft het plezier, ook in de sport? Moet alles kapot barsten of kraken?" Dezelfde opmerking hoorde ik nog eens, in 2003, nadat Marc - en dit geef ik toe - uitgeput over de finish kwam in Hawaii, minder dan twee jaar na zijn ongeval. Toen kwam ze uit de mond van Carla Galle, grote baas van BLOSO, in haar jonge jaren zwemster, gepusht om eindeloos lang 25 meter op en af te zwemmen, wellicht veel te hard en veel te veel voor een kind. Ik heb toen niet gereageerd, die woorden waren immers niemandalletjes, te veel besmet door sigarettenrook, vluchtige klankjes, onzichtbaar en amper hoorbaar naast de prestatie die Marc had neergezet. Nu reageer ik wel, een geschreven woord is immers harder, en ook blijvender. 196.000.000, dat is volgens de Federale Overheidsdienst Sociale Zekerheid het aantal dosissen antidepressiva dat jaarlijks geslikt wordt in België. Enerzijds door mensen die ongewild in de hel van een depressie zijn terecht gekomen, maar anderzijds ook door mensen wiens leven niet helemaal verloopt volgens het plan dat ze 's ochtends nog, of de week ervoor, of op 1 januari hadden uitgetekend. Moedeloos bij de minste tegenslag, terugvallend op een klein percentage van hun normale functioneren. Zo niet bij Marc. Hij doet niks anders dan de draad weer opnemen, ondanks alles. Hij heeft die draad zelfs nooit laten vallen. Zonder zijn ongeval zou hij even goed in Hawaii zijn grenzen hebben afgetast, waarschijnlijk ook hebben overschreden. En hoe dikwijls zou hij, zonder zijn ongeval, de Mont Ventoux zijn opgereden? Gisteren was ik met hem in de Ardennen, om de voorbereiding te volgen op zijn volgende doel: de beklimming van El Capitan, een loodrechte wand van meer dan 1000 meter hoogte in Californië. Vijf dagen zal hij erover doen, zich centimeter per centimeter optrekkend, richting top, samen met Glenn, Guy en Johan. Het is een uitdaging, maar geen nieuwe. Twaalf jaar geleden stond deze beklimming al op zijn agenda. Trouwens, moest ook Lance Armstrong beschermd worden tegen zichzelf, toen hij na die vreselijke kanker terug op zijn fiets kroop, en in het begin tegen nog geen 20 km/u verder sukkelde? Moest loopster Ana Quirot tegen zichzelf beschermd worden toen ze zich na haar revalidatie van zware, derdegraadsbrandwonden terug naar de absolute wereldtop wilde knokken? Misschien kunnen we beter iets leren van Marc, en ongetwijfeld van nog zoveel andere mensen die terug vechten vanuit een haast uitzichtloze situatie, en loze opmerkingen als "beschermen tegen zichzelf" achterwege laten.

6 Comments:

At 6/11/2006 12:18:00 p.m., Anonymous marlon vanco said...

Paul, ik apprecieer je kijk op de zaak, maar ik vrees dat de gewone mensen, ttz de modale sportman- en vrouw, teveel gaan gepusht worden door de extreme prestatiegerichtheid van vedetten & co. Wat ik nu bijvoorbeeld vaststel: van start-to-run in één ruk door naar de marathon in 5 en meer uur!!! Snelwandelaars gaan vlugger hé. Oké, respect voor wie de klus klaart, maar of het gezond is? Zelfs niet in New York, denk ik.

sportieve groet,
Marlon Vanco (ex-marathonloper)

ps: én niet Marco zoals je schreef, euh Paul, neem jij ook niet teveel hooi op de vork? -:), vrolijk syndroom...

 
At 6/11/2006 04:06:00 p.m., Anonymous paul said...

Beste Marlon, (en inderdaad niet Marco, beetje te vlug geweest),

wat dàt betreft heb je gelijk, hoewel ikzelf ook betrokken ben in een dergelijk project.
Bedankt allszins voor je comments, ze houden me scherp.

vriendelijke groet,

Paul

 
At 6/11/2006 04:19:00 p.m., Anonymous marlon vanco said...

Paul, onze meningen zullen uiteraard nog vaker uiteenlopen, dat hoort bij dit vak nietwaar, maar één ding staat vast: je bent een flinke aanwinst voor het blogbedrijf, zomaar vanuit het niets naar de absolute top. Respect voor je sterke werk! Doorgaan met spijkeren, je hebt een scherpe pen en een klare kijk.
Je doet vele sportjournalisten verbleken, maar dat wist je reeds hé. Wees vooral niet bescheiden, ik lees graag je "vranke bakkes".

groets,
Marlon.

 
At 6/12/2006 12:55:00 p.m., Anonymous marc said...

hi guys, nu mijn naam hier toch eventjes gevallen is wil ik een misschien onbetekenende randopmerking bij maken. Mannen met een doorzettingsvermogen en geestelijke kracht zoals Marc H. lopen op de hele wereld niet dik gezaaid. Als het minder gaat tijdens een marathon, denk ik steeds aan hem. Het is een voorbeeld voor mij en voor veel jonge mensen om bij de minste tegenslag niet op te geven. nooit op te geven. hij verdient alle respect en eeuwige liefde. marc.

 
At 2/17/2007 03:39:00 a.m., Anonymous Anoniem said...

That's a great story. Waiting for more. Interracial dating in jacksonville2c fl Micah 68 t-shirt

 
At 3/06/2007 11:25:00 p.m., Anonymous Anoniem said...

Cool blog, interesting information... Keep it UP »

 

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home