woensdag, juni 28, 2006

Gelijk

Een tiental jaar geleden werd ik gecontacteerd door Yvan Sonck, dopingbestrijder en -aanklager van het eerste uur. Hij maakte een reportage over dopinggebruik in het wielrennen, en hij vroeg me of ik wou over dit onderwerp wou getuigen. "Samen met nog 15 andere personen die een getuigenis zullen afleggen." Hij noemde toen o.a. bokstrainer Jef Vandriessche en wielrenner Glenn D'Hollander. Ik stemde toe. Voor de camera zei ik dat het tijd werd dat niet alleen de sporters (ik vermeed bewust het woord wielrenners) moesten worden aangepakt, maar ook, en misschien vooral, een aantal sportartsen die betrokken waren in het hele dopingszootje. Ik noemde geen namen, en achteraf werd mijn getuigenis ten onrechte gelinkt aan de namen van twee sportartsen. Ik wist echter WEL zeer goed waarover ik het had. Bovendien was mijn getuigenis de enige die overeind gebleven was, al de anderen hadden hun staart ingetrokken. Onder druk? Schrik van wie of wat? Ik kreeg na de uitzending in Ter Zake, voor zover ik me herinner in december 1996, een hoop ellende over me uitgestort. Mijn getuigenis was niet naar de zin geweest van een heel aantal personen, o.a. van de grootste wielrenner die we ooit gehad hebben. Ik kon het gaan uitleggen bij de toenmalige hoofdsponsor van zijn semi-professionele wielerteam waar ik toen trainer was. Ik kreeg telefoontjes van God weet wie nog allemaal die meende dat ik wel te ver gegaan was. Voor mensen uit het milieu was ik een leugenaar, nestbevuiler en nog meer van dat moois. Ik heb alleszins weinig of geen schouderklopjes gekregen. Maar ik had gelijk, meer dan gelijk. Ik wil en kan me niet uitlaten over de arts die nu is opgepakt. Hij is onschuldig tot zijn schuld bewezen wordt. Maar het is ondertussen toch wel voor iedereen duidelijk dat een aantal malafide (sport)artsen wereldwijd betrokken zijn bij de uitzaaiing van een kanker, die zijn drager stilaan in een vergevorderd terminaal stadium heeft gemanoeuvreerd. Misschien kan de patiënt nog gered worden, maar dan moet er gesneden worden, met een vaste hand, en liefst direct, zonder onderscheid des persoons. Jammer voor Jan Ulrich, ik was een grote fan van hem.

9 Comments:

At 6/28/2006 12:52:00 p.m., Anonymous yves said...

Paul,

ik lees sindskort uw dagelijkse berichten - het woord "doping" komt er vaak in voor en kan tussen de regels door uw frustraties lezen ... en terecht !

Een paar jaar geleden heb ik mail naar Marc gestuurd - net na zijn val - toen begon ik te duatlonnen - u hebt me wat wijze raad meegegeven - het heeft me ook gestimuleerd om verder te doen - ben ondertussen met duatlon gestopt en overgeschakeld op triatlon (mei 2005 1e kwart gedaan)

en sta zondag ad start van IM Zurich ... als ik moeilijk(e) moment(en) heb zal ik aan u en Marc denken - denken aan VECHTERS !!!

'k wil maar zeggen ... u (én den Marc) motiveren véél mensen zonder het zelf te beseffen - laat ons de "doping-hufters" links liggen en doe vooral verder zoals je bezig bent - bedankt en succes met al je atleten !!!

groeten,
Yves Vandermoere
(Brugge)

PS : en nog veel fun zondag, bij de Classic !

 
At 6/28/2006 01:21:00 p.m., Anonymous marlon vanco said...

Hier staat een kleine maar keiharde waarheid. Daar zaten we op te wachten. Van Michel Wuyts gaan we zoiets niet vernemen. Bedankt grote meneer Paul VDB.

Marlon

ps: daarnet was José De Cauwer te gast op StuBru, der Jan blijft zijn favoriet, zelfs geen amfetamine-vuiltje aan de lucht, ach die hypocriete bende bedotters toch

 
At 6/28/2006 04:06:00 p.m., Anonymous sas said...

paul,
en nog zo'n dopingzondaar heeft zelfs van u les gekregen, subtop in 't lopen, naar amerika trekkend om er geld mee te verdienen samen kleine belgische maratonloper en wordt verplicht om vanalles te pakken, 't is dat of groepsverkrachting door zijn andere athleten, verplicht huwelijk met amerikaan, uit eerste en rechtstreekse bron vernomen, FBI erbij geweest en al en uiteindelijk toch terug gevlucht nr België. Is ze nu zelf ook schuldig? Ze krijgt van mij het voordeel vd twijfel, maar toen ze vetrok nr de USA wist ze wel dat diene kleine belg één groot dopingvat was, raar hé.
Ik was ook teleurgesteld in haar, maar gezien de omstandigheden, tja, me erbij neerleggen kan ik niet, maar ik ben voorzichtig geworden in het trekken van conclusies

 
At 6/28/2006 09:15:00 p.m., Anonymous marlon vanco said...

Beste Sas, verklaar je nader of verzorg om te beginnen beter je taal, dit is abracadabra, enkel toegankelijk voor insiders (als die er al zijn), je stelt ook een beetje venijnig (sjagrijnig?) coach Paul in een slecht daglicht.
Wat is je ware intentie, zeg het ons direct en helder.

Marlon Vanco.

 
At 6/28/2006 09:56:00 p.m., Anonymous paul said...

Marlon, ik volg je, nog maar eens. Ik zou bij god niet weten wie van mijn ex-leerlingen verplicht geweest is om van alles te pakken, wie van mijn ex-leerlingen aan een groepsverkrachting ontsnapt is, wie van mijn ex-leerlingen een gedwongen huwelijk met een Amerikaan achter de rug heeft, en wie van mijn ex-leerlingen uiteindelijk Amerika is kunnen ontvluchten. Ik kan wel een naam plakken op die kleine marathonloper die een trainingscentrum heeft in de US, en die betrapt is op dopinggebruik. Maar daar houdt het dan ook mee op.

 
At 6/28/2006 11:10:00 p.m., Anonymous Karel P. said...

Beste Paul,

Je integere opvattingen strekken je tot eer, maar je idealisme verbaast me anderzijds toch ook. Doping is van alle tijden, en zolang er sport is, zal er doping zijn. "Morgen wordt het niet beter", zoals jij stelt, het wordt misschien wel wat gesofistikeerder (de produkten en de technieken), het wordt misschien wat leper "gespeeld", en het wordt misschien wat breder uitgesponnen door de (op sensatie beluste) media. De dopingzondaars zullen ook altijd een stapje voorhebben op de dopingjagers, maar ik vind het voornaamste dat die laatste er gewoon al zijn, op tijd een grote school garnalen vangen en inblikken. Het enige wat ik er als subtop-triatleet verder aan kan doen, is er NIET aan meedoen en er zoveel mogelijk leren mee te leven, net zoals ik heb moeten aanvaarden dat er (bij de mannen) in mijn (onze) sport (tov bepaalde andere sporten) "onredelijk" hard moet gewerkt worden voor relatief weinig erkenning en (dus ook) centen. Als ik de komende 3 weken (en alle andere 49 weken van het jaar) de sport in Frankrijk (of elders) volg, dan neem ik het voor wat het waard is. Topsport is prachtig, het is fenomenaal tot wat een mens in staat is, maar ik denk dat we liever niet altijd weten hoe die sportprestaties tot stand gekomen zijn. Spijtig voor de atleten, de naam waardig, die ik slechts een wantrouwige blik gun en waarschijnlijk wel meer verdienen, maar een mens kan alleen zeker zijn van zichzelf.

Sportieve groeten van een trouwe lezer; het is zeer verrijkend om een dagboek te lezen waarin een doorwinterde en geschoolde coach van topatleten zichzelf af en toe blootgeeft.

 
At 6/29/2006 12:19:00 a.m., Anonymous marlon vanco said...

Komaan Karel, waarom dat "maar je idealisme verbaast me anderzijds"? Hoe kan/moet een Paul VDB dan niet-idealistisch zijn? Naar analogie, hoe kan een mens anders dan goed moeten zijn (ondanks alle rotzooi van elke dag op ons werelds platform)? Coach Paul stelt hier een finale norm, een absolute waarde, hoe kunnen we daar onderuit? Toch een kwestie van ethiek, of niet? Ik weet dat jij hyper-integer bent, maar ik lees helaas een zeker fatalisme, dat verbaast me. Ach, het was maar retoriek, nietwaar Karel? We verstaan mekaar te goed.

faire groet,
"Marlon"

 
At 6/29/2006 07:41:00 a.m., Anonymous sas said...

Marlon en Paul,

mijn excuses voor de verwarring, dit slaat zeker niet op u Paul, u had er uiteraard NIETS mee te maken, ik vraag me gewoon af in hoeverre het soms de keuze is van de atleet zelf om iets te nemen.
Ook mijn excuses voor de abracadabrataal, niet iedereen kan het zo goed uitleggen als jullie.

 
At 6/29/2006 08:38:00 a.m., Anonymous jan vda said...

Beste Sas,
ik begrijp je volkomen, maar ook Marlon Vanco en Paul. Je verhaal heb ik ook al gehoord, maar zoals jij het weergeeft kan het idd verkeerd over komen. Ik denk niet dat er een venijnige ondertoon is, meer eentje van onmacht.
Groeten,
Jan

 

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home