dinsdag, mei 23, 2006

Renners zijn geen watjes

De renners zijn in de Giro d'Italia bezig aan hun laatste week. Een loodzware week trouwens, onverantwoord zwaar, zegt men. Patrick Lefevre, primus inter pares onder de sportbestuurders, vraagt bijna zelfs om een boycot. "De renners zouden bij het begin van de eerste col moeten afstappen", zo lees ik in de krant. Hoezo, afstappen? Hoezo, een boycot? Heeft Patrick te lang met een das rond gelopen? Denkt hij dat met een aktentas zeulen al zwaar genoeg is? Is hij zijn tijd van hard zwoegen en Vlaams labeur vergeten? Weet je wat de "echte" renners zullen doen als je enkele cols schrapt uit het programma? Zij spreken onderling af, en ze beginnen er maandag zelf aan, de dag na de slotdag. En ze zullen niet zomaar naar boven rijden, neen, zij rijden om ter vlugst, en de winnaar zal van al de anderen felicitaties en 20 euro krijgen. Renners weten echt niet van ophouden. Laatst reed ik 100 kilometer met een groep wielertoeristen, waaronder Eddy Merckx met twee van zijn vroegere luitenanten, Vic Van Schil en Jef De Schoenmaecker. Vic (66 jaar) vertelde me dat hij net op stage was geweest in Mallorca. "1200 kilometer op 8 dagen", zei hij haast achteloos. Hoorde ik toch niet enige fierheid in zijn stem? We spreken hier wel over 150 kilometer per dag! Ook Jef de Schoenmaecker oogde scherp. Hij was sinds het afsluiten van zijn carrière geen gram bijgekomen. En wie denkt dat Merckx rustig meepeddelde, heeft het mis. Attent reed hij vooraan in de groep, en op iedere helling zwoegde hij om met de besten boven te komen. Het kannibalenzweet gutste in het rond. Een week later hoorde ik dat Rik Van Looy, 73 jaar toch al, aan de zijde van Ludo Dierckxens tegen 40 km/u en sneller over de Kempische wegen scheurde. Misschien probeerde hij om Eddy Merckx, die ook meereed in dezelfde groep, los te gooien. Tussen Herentals en Meise is er een rivaliteit die nu eens smeult, en dan weer oplaait, maar die nooit zal gedoofd worden. Nog een voorbeeld? Rolf Aldag, Germaan puur sang, krijger van 10 Tours de France, tempobeul bij T-mobile voor "der Jan" en Erik Zabel, nooit verlegen om een laatste, uiterste krachtinspanning. Rolf, 37 jaar ondertussen, vond dat het na vorig jaar welletjes was geweest. Hij had thuis een lieve vrouw, die bovendien nog in verwachting was. Zij had Rolf al te lang moeten missen. Tijd om meer bezig te zijn met het gezin dus, tijd om de fiets aan de haak te hangen, tijd om nog een beetje recreatief te sporten. Niet zo met Rolf! Rolf begon, na 3 weken rust, opnieuw te trainen, dit keer voor de triatlon. Dat leek hem wel wat, en deelnemen in Hawaii zag hij ook wel zitten. Vier weken geleden liep hij zijn eerste marathon, en vorige zaterdag zag ik hem in Lanzarote liggen in de medische tent, leeggestreden na 10 uur en 22 minuten wedstrijd, met mevrouw Aldag aan zijn zij. "Je kan me nu geven wat je wilt, doc, ik ben gestopt met wielrennen" hoorde ik hem zeggen. Renners zijn geen watjes, Patrick. Zij weten echt niet van ophouden!

3 Comments:

At 11/21/2006 06:07:00 a.m., Anonymous Anoniem said...

You have an outstanding good and well structured site. I enjoyed browsing through it
»

 
At 3/03/2007 04:21:00 a.m., Anonymous Anoniem said...

Looking for information and found it at this great site... » »

 
At 3/16/2007 02:07:00 a.m., Anonymous Anoniem said...

You have an outstanding good and well structured site. I enjoyed browsing through it film editing schools

 

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home